รวี เล็กอุทัย สส.เขต 3 จังหวัดอุตรดิตถ์ พรรคเพื่อไทย ระบุผ่านสื่อโซเชียลมีเดียวันนี้ (7 ธันวาคม 2568) ว่า เรียนพี่น้องประชาชนที่เคารพรักทุกท่าน สาเหตุหนึ่งที่ผมตัดสินใจเขียนโพสต์นี้ขึ้นมา เนื่องจากหลังรอฟังแนวทางและมาตรการช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมของรัฐบาลปัจจุบันมาสักระยะหนึ่ง ผมจึงได้เห็นถึงสิ่งที่บิดเบี้ยวและไม่มีทีท่าว่าจะเกิดการแก้ไขใดๆ ของรัฐบาล จนทำให้ผมตัดสินใจที่จะเขียนโพสต์นี้ขึ้นมา 

ก่อนอื่นเลย ผมต้องขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งกับพี่น้องประชาชนจังหวัดภาคใต้ ซึ่งได้รับผลกระทบและความสูญเสียมหาศาล จากเหตุการณ์อุทกภัยครั้งใหญ่ที่ผ่านมา โดยเบื้องหลังของความสูญเสียในครั้งนี้ เราได้เห็นถึงความบกพร่องและการขาดประสิทธิภาพในการบริหารจัดการของภาครัฐ จากทั้งเสียงสะท้อนของประชาชน สื่อหลายสำนัก รวมถึงเสียงวิพากษ์วิจารณ์มากมายตามโซเชียลมีเดีย แต่อีกสิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะสะท้อนให้เห็นถึงข้อบกพร่องและปัญหาที่เกิดขึ้นผ่านโพสต์นี้ ก็คือ “ความอยุติธรรม” ของรัฐบาลอนุทิน 

อย่างที่ทราบกันครับ ปีนี้แทบทุกภูมิภาคของประเทศไทยต้องเผชิญกับมวลน้ำมหาศาล ส่งผลให้เกิดสถานการณ์น้ำท่วมในหลายพื้นที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่จังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ต้องเผชิญกับผลกระทบจากพายุหลายลูก โดยที่หนักที่สุดก็คือ พายุบัวลอย ที่ก่อให้เกิดความเสียหายใน 24 ตำบล 280 หมู่บ้าน มีพี่น้องประชาชนได้รับผลกระทบกว่า 10,000 ครัวเรือน หรือกว่า 40,000 คน และที่น่าเศร้า คือมีผู้เสียชีวิตถึง 9 ราย 

ดังนั้น ช่วงหลังน้ำลด มาตรการฟื้นฟูเยียวยาจากภาครัฐจึงมีความจำเป็นอย่างมาก เพื่อกอบกู้สถานการณ์และเร่งคืนชีวิตปกติให้กลับสู่พี่น้องประชาชนได้ไวที่สุด แต่สิ่งที่รัฐบาลชุดนี้ทำ กลับเป็นการแสดงให้เห็นถึง “ความอยุติธรรม” “สองมาตรฐาน” และการให้ความสำคัญกับชีวิตคนที่ ”ไม่เท่ากัน“ 

ผมขอยกตัวอย่างเฉพาะเคสของจังหวัดอุตรดิตถ์ของผม นับตั้งแต่วันที่เกิดน้ำท่วมใหญ่จากพายุบัวลอย ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน 2568 จนมาถึง ณ ปัจจุบันนี้ เป็นเวลา 2 เดือนกว่า จังหวัดอุตรดิตถ์แทบไม่ได้รับการเหลียวแลจากรัฐบาลเลย ทั้งๆ ที่อาคารบ้านเรือนจำนวนมากถูกน้ำพัดหายหรือพังไปทั้งหลัง ทำให้ปัจจุบันยังมีพี่น้องประชาชนไม่มีที่อยู่อาศัยถาวร , แหล่งรายได้ ทั้งที่ดินทำกิน พืชผลทางการเกษตรเสียหายเป็นจำนวนมาก , ถนนสะพาน หรือที่สาธารณะประโยชน์ถูกตัดขาดหลายแห่ง , รวมถึงมีผู้สูญเสียชีวิตถึง 9 ราย แต่กลับกลายเป็นว่า คนอุตรดิตถ์ต้องดิ้นรนช่วยเหลือกันเอง ภาคเอกชน มูลนิธิและกู้ภัย กลายเป็นกำลังสำคัญในการลงพื้นที่ช่วยเหลือ ในขณะที่ทางท้องถิ่นและจังหวัดเหมือนถูกปล่อยลอยแพให้ดูแลตัวเอง ทั้งๆ ที่ความเสียหายมันเกินศักยภาพไปไกลมากแล้ว 

พวกเรา สส. ทั้ง 3 คน ต่างๆ พยายามเต็มที่เพื่อเป็นปากเสียงสะท้อนความลำบากของพี่น้องประชาชนไปยังรัฐบาล ทั้งจากการลงพื้นที่และพูดในสภา เช่น

สส.กฤษณา สีหลักษณ์ - ทำโรงทานและมอบของยังชีพช่วยเหลือผู้ประสบภัย

สส.วารุจ ศิริวัฒน์ - ติดตามการเยียวยาจากรัฐบาล

สส.รวี เล็กอุทัย - หารือ & ตั้งกระทู้ถามนายกรัฐมนตรี

แต่สิ่งที่ได้รับตอบกลับมาจากรัฐบาลนั้น มีแต่ความเงียบเฉยและความล่าช้าคลุมเครือมาโดยตลอด . พวกเราอดทนและตั้งความหวังมาตลอด ว่ารัฐบาลจะหันกลับมามองอุตรดิตถ์บ้าง แต่แล้วฟางเส้นสุดท้ายก็ขาดลง เมื่อรัฐบาลออกมาตรการช่วยเหลือเยียวยาผู้ประสบภัยน้ำท่วมภาคใต้ที่ผ่านมา . ไม่ใช่ว่าผมไม่เห็นด้วยนะครับ จริงๆผมเห็นด้วยอย่างยิ่งว่าพี่น้องภาคใต้สมควรได้รับการช่วยเหลือเยียวยาเหล่านี้ เพราะสถานการณ์มันหนักมากๆ แต่คำถามของผมก็คือ แล้วจังหวัดอื่นที่ได้รับผลกระทบเช่นเดียวกันหล่ะ ทำไมถึงไม่ได้รับการช่วยเหลือแบบเดียวกัน รัฐบาลใช้หลักเกณฑ์มาตรฐานอะไร มาเป็นตัววัดการช่วยเหลือเยียวยา? 

อย่างเช่นกรณี มติ ครม วันที่ 2 ธันวาคม ที่ผ่านมา รัฐบาลมีมติออกหลักเกณฑ์ช่วยเหลือจังหวัดสงขลาและพื้นที่ใกล้เคียง กรณีครอบครัวผู้สูญเสียชีวิตรายละ 2 ล้านบาท ในขณะที่ผู้เสียชีวิต 9 ราย จากน้ำท่วมของอุตรดิตถ์กลับได้แค่รายละไม่เกิน 29,700 บาทเท่านั้น

นี่ยังไม่รวมถึงอีกหลายๆ มาตรการและการปฏิบัติของรัฐบาล เช่น การเยียวยาภาคเกษตร ภาคเอกชน และการฟื้นฟูโครงสร้างพื้นฐานของจังหวัดอื่นๆที่ได้รับผลกระทบ ที่ชวนให้เกิดการตั้งคำถามว่า “ทำไมถึงไม่ทำให้เท่าเทียมกัน” หรือรัฐบาลอนุทินมองว่า “ชีวิตคนไทยไม่เท่ากัน” 

จนถึงตอนนี้ ผมก็ยังไม่ทราบสาเหตุที่แท้จริง หรือเหตุผลว่าทำไมรัฐบาลถึงมีแนวทาง “สองมาตรฐาน” แบบนี้ออกมา แต่ผมขอเรียกร้องให้ท่านช่วยแสดงจุดยืนของการเป็น “รัฐบาลของคนไทยทุกคน” แสดงความรับผิดชอบอย่าง ”เท่าเทียม” และช่วยเหลือคนไทยทุกคนอย่าง ”เป็นธรรม“ ด้วยเถอะครับ ไม่เช่นนั้น รัฐบาลอนุทินจะถูกตราหน้าว่าเป็น “รัฐบาลอยุติธรรม” หรือ “รัฐบาลสองมาตรฐาน” ไปตลอดกาล